Bugün Üsküdar'dan baktım sana ey İstanbul!
Bir tarafım ezanın huşusu ile yeniden doğdu,
Diğer tarafım ise dalgaları ceplerini doldurdu.
Bulutlar emekleyerek geçti gözlerimden,
Orhan Veli'ye selam verdim, doldu gözleri Nazım'ın.
Bugün Üsküdar'dan baktım sana ey İstanbul!
Özgürlük isteyen sesler duydum içimde bir yerlerde,
Kaçıncı ihtilalin çığlığı ile inliyorken yüreğim,
Bir rejim tasfiye oldu ta derinlerde...
İyi bak dedim Necip Fazıl'a, bu benim saltanatım!
Bugün Üsküdar'dan baktım sana ey İstanbul!
Dans etti dallar ve serçeler ahenkle.
Martılar dansa kaldırılmayı bekledi bir umut.
Deniz her zamanki gibi davetkâr,
Ayaklarım ise alçak! Çiğniyor kaldırımları...
Bugün Üsküdar'dan baktım sana ey İstanbul.
Yarın Beşiktaş'tan bakacağım, sonra Şişli'den.
Ezileceğim, proleterya bilincim depreşecek.
Bir an gelecek, Marx kesileceğim:
“Yaşamak!" diyeceğim, "Kitlelerin afyonu!”
Bugün Üsküdar'dan baktım sana ey İstanbul!
Tam da burada " aşk" demeliyim.
Sevmeli tüm sosyalistler liberalleri.
"İdeoloji" demeliyim sonra, herkese eşit bölüşüm!
Bir komünist yağmur yağmalı, liberaller ıslanmalı.
Alfabesi riya ve mürekkep olan tüm özgürlük bildirgelerine inat,
Daha coşkulu, daha çok biz...
"Komünizm" değil, "Komün bizim!" yazılmalı duvarlara
Sonra bir komünist yağmur yağmalı, liberaller ıslanmalı.