Yine döküldü yaprak, sarardı bütün ümitler.
Çekip gittim dünyadan, sabah güneş doğmadan.
Göç etti sanki bugün, uçtu tüm güvercinler,
Gittiler, başlarını sokacak yer olmadan!
Bu yapraklar neden yerde? Sonbahar değil mevsim,
Öyle ise ne ala, bu nasıl bir titreyiş?
Viran olmuş tüm gece, heder olmuş bu nefsim,
Yalnız sarayda değil, harabede de alâyiş!
Gam mı bu yüreğimdeki yoksa hüzün mü?
Neydi beni böyle tarumar eden?
Yarın mı dünde kaldı yoksa bugün mü?
Gittin gideli bi-haberim takvimden!
Bu sokaklar hep mi böyle yalnızdı?
Yoksa onları da sen mi terk ettin?
Gönül niçin böyle, niçin ıssızdı?
Oradakileri de yoksa sen mi katlettin?
Ağlamak çare olmaz, olmadı bana,
Gündüzümü gece, gecemi ölüm bildim.
Dedim ki; asıl yar O.Hadi koş Yaradan’a,
Allah diye çıktım yola, bak yine sana geldim!