Almanya’da emeklilik sistemindeki kriz, emeklilik yaşının 70’e çıkarılması tartışmaları ve faturanın kime kesileceği sorusunu yeniden gündeme taşıyor. Ancak daha uzun çalışmanın gerçek bir çözüm olup olmadığı ciddi şekilde sorgulanıyor.
Yurt dışında Almanlar çalışkan, dakik ve güvenilir insanlar olarak tanınıyor. Öyle ki, sanki bunun için bir ödül verilecekmiş gibi çalışıyorlar. Bu nedenle çalışma hayatının sonu artık 67 yaşına kadar uzanmış durumda. Dünyanın birçok yerinde iş ve özel yaşam dengesi konuşulurken, Almanya’da bugünlerde 70 yaşında emeklilik tartışılıyor.
Bu noktada akla şu soru geliyor: İnsanlar gerçekten yaşamaya ne zaman fırsat bulacak?
Bunu Kim Başarabilir?
Almanya’da ortalama yaşam süresi erkeklerde yaklaşık 78, kadınlarda ise 83 yıl. Eğer bir kişi 70 yaşında emekli olursa, istatistiklere göre önünde yalnızca birkaç yıl kalıyor. On yıllarca çalışmak, emeklilik primi ödemek, vergi vermek ve sağlık sigortasına katkıda bulunmak; ardından hayatın yalnızca küçük bir bölümünü özgürce yaşayabilmek…
Üstelik artık gençlik yıllarının enerjisinden uzak, fiziksel ve zihinsel olarak daha yorgun bir dönemde. Bu durum birçok kişi tarafından bir emeklilik modeli değil, yaşam süresinin elden alınması olarak değerlendiriliyor.
Çözüm Gerekli, Ancak Yük Çalışanlara mı Yüklenecek?
Almanya’nın emeklilik sistemi için elbette yeni çözümlere ihtiyacı var. Ancak mevcut çalışanlar ne demografik değişimin sorumlusu ne de yıllardır ertelenen reformların mimarı.
Buna rağmen ortaya çıkan sorunların bedelini bugün çalışanların ödemesi bekleniyor. Mesleğini seven ve çalışmaktan mutlu olan kişiler elbette isterlerse ileri yaşlarda da çalışmaya devam edebilir. Buna kimsenin itirazı yok.
Ancak vardiyalı işçiler, sağlık çalışanları, bakım personeli veya ağır işlerde çalışan zanaatkârların 70 yaşına kadar hatta daha uzun süre çalışmasını beklemek birçok kesime göre bir emeklilik reformu değil.
Bu yaklaşım, yıllardır çalışanların omuzlarında yükselen bir sistemin artık sürdürülemez hale geldiğinin kabulü olarak görülüyor.
