Önümde uzanan karanlık göğe
Hızla ve iştahla koşup
Yağmura direnip ışığı yok sayıp geldim
Adımın adınla verildiği bu şehre
Ve yine
Adınla başlıyorum huzuruna
Gözyaşlarımı dökerek hızın içine
Sesimi hüznün kuyularına gömerek
Varlığının büyük görüngülerine baka baka
Adını ana ana
Işıya ışıya
Karara karara
Geldim
Güz geçmiş bahar bitmiş kış gitmiş
Ama yazı da yoktu yolun
Arkamda grilikleri bırakıp
Bin yıllık umutları bırakıp
Kalbimi bir beton kütlesine bırakıp
Kaçarcasına karalığıdan anın
Geldim ve diz çöktüm
Adımın adınla verildiği
Bu hüzün sunağına
Yaşamanın kalbimi giderek erittiği
Gülüşlerimin kınında bir kılıç gibi paslandığı
Aşkın bir arkaik söylence olarak
Zihnimde dolaştığı doğrudur .
Üstümden silkip hayat tozunu
Geldim
Biraz ölmek biraz gülmek belki
Ve çokça anne için
Adımın adınla okunduğu
Bu kısa bu küçük
Bu sığ limana..
Gördüğüm her şey sensin artık
Bildiğim her şey sen
Yüzümde incecik rüzgarın gezer
Sesimi unuturum
senin şarkılarınla
İçime tıka basa dolan yaşamak ağrısını
Seninle bastırırım aklımın arkalarına
Sen bana gökler
Sesler ışıklar
Sular ve sevda sözleri
Sen bana güneş
Ay ve yıldız
Gece ve bulut
Sen bana uykusuzluk ve dirlik
Huzur ve itiraz
Direnmek ve ağlayışlar
Direnmek ve ağlayışlar
Direnmek ve ağlayışlar verdin
Direnmek ve ağlayışlar..
Avrupa'dan haberler ve köşe yazıları.
Yorum yaz
Yorumları göster0 yorum
Yorumu bildir