Bazı kitaplar vardır ki yalnızca okunmaz, hissedilir. Bazı eserler vardır ki satır aralarında yalnızca kelimeler değil, nesiller arasında kurulan görünmez köprüler taşır. İşte “Yolun Maviden Geçerse Beklerim”, tam da böyle bir eser…
Günümüz dünyasında miras denildiğinde çoğu zaman maddi değerler akla gelir. Oysa bir babanın evladına bırakabileceği en kıymetli miras; düşünmeyi, hissetmeyi ve ifade etmeyi öğretmesidir. Ahmet Egin ile oğlu Taha Eray Egin’in ortak imzasını taşıyan bu eser, tam da bu nedenle sıradan bir şiir kitabı olmanın çok ötesinde bir anlam taşıyor.
Sanat hayatı boyunca sözün büyüsüne inanmış, duyguları mısralarla ve ezgilerle insanlara ulaştırmış Ahmet Egin’in kaleminden süzülen şiirler; yılların birikimini, hayat tecrübesini ve insan ruhuna dair derin gözlemleri yansıtıyor. Bunun yanında genç yaşına rağmen dikkat çekici bir duyarlılık ve şiir yeteneği sergileyen Taha Eray Egin’in dizeleri ise geleceğe dair umut veriyor. Baba ile oğulun aynı kitapta buluşması, yalnızca bir edebi birliktelik değil; aynı zamanda kültürün, sanatın ve sevginin kuşaktan kuşağa aktarılışının da en güzel örneklerinden biri.
Kitabın adı bile başlı başına bir şiir: “Yolun Maviden Geçerse Beklerim…”
Mavi; huzurun rengidir. Umudun, sadakatin ve sonsuzluğun rengidir. Bu kitapta da okuyucu her sayfada o maviliğin içinde yol alıyor. Kimi zaman aşka uğruyor, kimi zaman özleme, kimi zaman da insanın kendi iç dünyasına. Her şiir, okuyucuyu kendi duygularıyla yüzleştiren bir durak gibi karşımıza çıkıyor.
Ancak kitabı özel kılan yalnızca şiirlerin gücü değil. Ahmet Egin’in oğluna duyduğu güven ve ona bırakmak istediği sanat mirası da eserin ruhuna işlemiş durumda. Bir babanın, evladının kaleminden çıkan dizeleri aynı kitapta gururla okuyucuya sunması; günümüzde pek rastlanmayan kadar anlamlı ve kıymetli bir tablo ortaya çıkarıyor.
Belki de bu yüzden “Yolun Maviden Geçerse Beklerim”, yalnızca şiir sevenlerin değil; aile bağlarının, kültürel mirasın ve sanatın birleştirici gücüne inanan herkesin kütüphanesinde yer almayı hak ediyor.
Çünkü bazı yollar gerçekten maviden geçer…
O yolun sonunda bizi bekleyen şey, yalnızca şiir değil; sevgiyle örülmüş bir baba-oğul hikâyesidir.
Yolunuz şiirden, sanattan ve maviliklerden geçsin…
Ben de çiçeği burnumda genç Yazar Taha Eray Egin’e ve Ahmet Egin’e bu güzel eserlerinden dolayı teşekkür eder başarılarının devamını dilerim… Allah’a ısmarladık hoşça kalın.
