Kamuoyunda yaygın olan "ABD Venezuela'ya çöktü" söylemine katılmıyorum. Bu yaklaşım, uluslararası siyasetin işleyiş mantığını göz ardı eden indirgemeci bir okuma sunuyor. Devletlerarası sistem, idealist normlardan ziyade güç, çıkar ve denge ilişkileri üzerine kuruludur. Bu bağlamda, bir ülkenin; stratejik kaynaklarını tekelleştirip bu kaynaklardan doğan hasılatı küresel güçlerle paylaşmayı reddedip ve özellikle de bunu meşruiyetini yitirmiş ve yolsuzlukla anılan bir yönetim eliyle yapması, sürdürülebilir değildir.
Venezuela örneğinde sorun yalnızca dış müdahale değil; iç meşruiyetin aşınmasıdır. Siyasal iktidar, halkın tamamına ait olan üretim çıktısını dar bir elit çevre lehine kullanırken toplumsal rızayı kaybetmiştir. Siyaset biliminin temel kabullerinden biri şudur: Halk desteğini yitirmiş bir otorite, dış baskılar karşısında direnç üretemez. Meşruiyet zemininden kopan yönetimler, uluslararası sistemde yalnızlaşır ve kırılgan hâle gelir.
Dolayısıyla bugün gelinen nokta, yalnızca ABD'nin müdahaleci tutumuyla değil; Maduro yönetiminin içerde yarattığı yapısal meşruiyet krizinin bir sonucudur. Tarih, benzer şekilde halk desteğini kaybetmiş, yolsuzlukla anılan ve gücü kişiselleştiren iktidarların kaçınılmaz biçimde tasfiye edildiğine dair örneklerle doludur.
İşin asıl ilginç olan yönü, Nicolas Maduro neden ABD’ne götürüldü.
